فصل پرواز

 

پرواز را به خاطر بسپار پرنده مردنی نیست

 

 

آخیششششششششششششششششش

فردا دیگه امتحانام تموم میشه واسه رفع دلتنگی

 فقط یه آپ کوچیک کردم.

آخ جون بازم تابستوووووووووووووووووووووون

 ببخشید زودی باید برم این آخریم

خوب بخونم به امید خدا نمره ی خوب بگیرم

التماس دعا

 

 

بزرگترين افتخار هستي مادر بودن

 

 

ميلاد بانوي دو عالم فاطمه ي زهرا

( روز زن و روز مادر )

 بر تمامي شيعيان جهان مبارك .

^فردای منی ای همه ديروز من از توای آنکه دو چندان شده تقديس زن از توروزی که خدا باز مرا زنده بخواهدبايد بدمد در دهنم يک دهن از تودر جسم تو جاری شده از روح خدايانيا وام گرفتند خدايان بدن از تووالاتر از آنی که در اين شعر بگنجیکوچکتر از آنم که بگويم سخن از توسر سبز ترين فصل در اين زردی پاييزبگذار بپوشد غزلم پيرهن از تو

 

مادرم دوست دارم

 

به ياد مادر عزيزترينم

 

تقديم به مادراني كه نيستند تا با نگاه مهربانشان عشق بازي كنيم

 

اما هنوز و هميشه ، آن هنگام كه زنگ باران به صدا مي آيد

 

به ترنم باران ، پيشاني كودكانشان را غرق بوسه هاشان مي كنند .

 

                                                    تولدت مبارک همیشه مهربون

                                                                                      

 

برگ هاي زرد

 

 

      تاب مي خورم .

      تاب مي خورم .

                            مي روم به سوي مهر

                                                     مي روم به سوي ماه

                                                                             در كجا ، به دست كيست

                               بند گاهواره ام ؟

      برگ هاي زرد

      برگ هاي زرد

                           روي راهي از ازل كشيده تا ابد

                                                                 مثل چشم هاي منتظر نگاه مي كنند

       در نگاهشان چگونه بنگرم

                                                           چگونه ننگرم ؟

                     از ميانشان چگونه بگذرم

                                                                                     چگونه نگذرم ؟

        بـــــســتــــه را ه چــــــاره ام .

        از درون آينه

                                    چهره اي ، شكسته ، خسته

                                                                                بانگ مي زند كه :

                                   " وقـــت رفــــتـــن اســــت "

             چهره اي ، شكسته ، خسته

                                                                   از برون جواب مي دهد :

                       "نوبت من است ؟ ... من در انتظار يك اشاره ام ! "

         حرف هاي خويش را

                            از تمام مردم جهان نهفته ام

                                       با درخت و چاه و چشمه هم نگفته ام

                                                                        مثل قصه ي شنيده ، آه !

             نشنود كسي دوباره ام !

                    اي كه بعد من درون گاهواره ات

                                                       سال هاي سال

                                                                         مي روي به سوي ماه

              مي روي به سوي مهر

                                                                    يك درنگ

                          يك نگاه :

                                                              روي راهي از ازل كشيده تا ابد

                                  در ميان برگ هاي زرد

           مي تپد به ياد تو

                                                                  قــــلــــب پــاره پــاره ام !

 

 

                   

شباهنگام به صدای عشق زنجیر شعرهایم را برای تو می بافم

 

 

شباهنـگــــام  

که مهتاب , با تلاوتی بلند آيه ي نور مي خواند

و دشت در جذبه ي اين سرور سپيد

بی خود از خویش , همه مهتاب است

که دره ها پوستین تنهایی خدا را

در جای رودبارکهای خویش میشویند.

شباهنـگــــام

که خواب مادران , از بیتابی کودکان , بر می آشوبد

چون زلالی آبگیر , از رمیدن ماهیان

که جهان چهره باستانی خویش را باز می یابد

چنان چون طفلی شرور

که معصومیت خواب کودکانه خود را , در خواب.

شباهنـگــــام

که هیچ غوغا , فاصله گوش و سینه را نمی انبارد

و سکوت , مجال تازه ای است

تا صدای دل , به گوش برسد

که خواب , چون شاپرکی مردد بارها و بارها

ننشسته , از گلبرگ پلکها , میپرد

 

شباهنـگــــام

که باران تند یاد تو , چون رگباری شبانه , باغچه دل را میشوید

و من از پشت شیشه چشمانم

-این پنجره های باغ دل-

به تداوم اشکها می نگرم

که شیشه این دریچه را

به شستشو , صیقل میدهد

هر شب

حروف و کلمات , در میدان ذهن من

به بازی ، دست به دست هم می دهند

و زنجیر شعرهایم را

به صدای عشق

برای تو میبافند

که در این هنگامه شب در خوابی ...

 

 

سکوت شب

 

... یکی فریاد غمه ...

... یکی خسته از همه ...

... آخه این چه عالمه ...

... دنیا پر ز همهمه ...

 

 

... یکی لب همیشه خنده ...

... یکی چشماش پر درده ...

 

 

... آدم از نفس بریده ...

... این جهان گرگ دریده ...

 

 

... من و تو همسفر شب ...

... من و تو اینجا غریبه ...

 

 

... تو گلوم بغض شکیبه ...

... به خدا دنیا فریبه ...

 

 

... شب به شب رنگ پریده ...

... کسی اشکامو ندیده ...

 

 

... دل من هواتو کرده ...

... تب عشق خیلی شدیده ...

 

 

دو ست دارم

 

 

( از شعرای خودمههههههههه)

 رزا